Greek Poet ILIAS FOUKIS

Greek Poet      ILIAS   FOUKIS
Poetry is the voice of the Gods

Wednesday, March 26, 2014

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ - Η Ελλάδα είναι ιδέα για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο...

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ     ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

 

Η Ελλάδα είναι ιδέα για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο»

Η Κατερίνα Παναγοπούλου μιλάει στο FortuneGreece.com για όλα όσα συνθέτουν μια ζωή που αξίζει να τη ζεις.
panagopoulou
Συνέντευξη της Κατερίνας Παναγοπούλου στην Αναστασία Παρετζόγλου*
Συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια σημαντικού εθελοντικού έργου και έχοντας βραβευτεί το 2012 από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή με το πρώτο βραβείο για την Ευρώπη «Γυναίκα και Αθλητισμός», η Κατερίνα Παναγοπούλου, πρέσβης της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τον Αθλητισμό, την Ανοχή και το Ευ Αγωνίζεσθαι και πρόεδρος του Πανελληνίου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα» μίλησε στο FortuneGreece.com για όλα όσα συνθέτουν μια ζωή που αξίζει να τη ζεις.


1. Τι σας απασχολεί πιο πολύ αυτό τον καιρό;
Η στρατηγική για το αύριο. Το πώς θα καταφέρουμε, ως κοινωνία και ως οργανωμένη πολιτεία, να στρέψουμε την προσοχή και την ενέργεια μας, όχι σε αυτό που έγινε, αλλά σε ιδέες και προτάσεις, που θα δώσουν, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, ελπίδα και προοπτική. Είναι ζωτική ανάγκη για την Ελλάδα, να υπερβεί την ψυχολογία και την προβληματική της κρίσης και να παράξει πρακτικές λύσεις, που θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη. Επιμένω, ότι πρέπει να βγούμε δυναμικά στο αύριο, όσο και αν πονάει το τώρα, γιατί χωρίς σχέδιο για την ανάπτυξη, θα χάσουμε κάτι, που δεν αντικαθίσταται: Το ταλέντο, την ενέργεια και τη δημιουργία των νιάτων της Ελλάδας, που ολοένα και περισσότερο αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό. Χωρίς αυτούς η πατρίδα δεν έχει παραγωγική βάση, δεν έχει δικαίωμα στο όνειρο.


2. Γυρνώντας το χρόνο πίσω, πείτε μας ποιο ήταν το έναυσμα για να ασχοληθείτε με τον εθελοντισμό και τι σας οδήγησε να επικεντρωθείτε στον αθλητισμό;
Όλα ξεκινούν από μία βαθιά πεποίθηση, ότι, ζωή που μένει εγκλωβισμένη στα όρια της ατομικότητας, δεν μπορεί να οδηγήσει στην γνώση και την αυτογνωσία. Από μικρό κορίτσι είχα το «μικρόβιο» της συμμετοχής και της προσφοράς σε συλλογικές υποθέσεις. Σε ότι αφορά τον εθελοντισμό, φιλοδοξία μου είναι να συμβάλλω, έτσι ώστε, η εθελοντική συνεισφορά στην Ελλάδα, να πλαισιωθεί από οργανωμένες πρωτοβουλίες που υπερβαίνουν τα στεγανά της παραδοσιακής φιλανθρωπίας. Σε πολλές χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου το εθελοντικό κίνημα συμβάλλει μέχρι και 10% στην αύξηση του ΑΕΠ, αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο, ότι εθελοντισμός είναι πάνω από όλα αξιοποίηση ανθρώπινου κεφαλαίου προς όφελος της κοινωνίας.

Καταλύτης της ενασχόλησης μου με τον αθλητισμό ήταν το προσκλητήριο της Πατρίδας μου να υπηρετήσω τη διαχρονική Ολυμπιακή αξία του «Ευ Αγωνίζεσθαι», ως Εθνική Πρέσβυς της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Τότε, με μόνο εφόδιο το μεράκι μου, για συνεισφορά, σε σκοπούς που προβάλλουν την Ελλάδα στον κόσμο και με την άπλετη στήριξη της οικογένειάς μου, αισθάνθηκα το βάρος της ευθύνης. Πίστεψα και πιστεύω ολόθερμα, ότι υπηρετώντας τις ολυμπιακές αξίες υπηρετώ την Ελλάδα. Την οικουμενική Ελλάδα.
katerina

3. Είστε πρόεδρος της «Καλλιπάτειρας», ενεργό μέλος πολλών συλλόγων και οργανισμών, έχετε διακριθεί σε διεθνές επίπεδο, είστε η μοναδική Ελληνίδα, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Επιτροπής του Ευ Αγωνίζεσθαι (International Committee for Fair Play) από το 2005. Ποιο είναι το προσωπικό σας συμπέρασμα από την ενεργό σας δράση;
Το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι, ότι ο στίβος της κοινωνικής προσφοράς είναι μία διαρκής μαθησιακή διαδικασία. Ποτέ δεν σταματάς να μαθαίνεις, όταν αγωνίζεσαι για τον άνθρωπο, με τον άνθρωπο. Η γνώση αυτή είναι πολλές φορές πικρή. Αλλά, πάντα, υπάρχουν εκείνες οι μοναδικές στιγμές που σε πάνε αυτόματα στο επόμενο βήμα. Και το επόμενο βήμα ξέρετε, σε κάνει πάντα καλύτερο άνθρωπο.


4. Ποιο νιώθετε ότι είναι μέχρι σήμερα – σε αυτή την διαδρομή – το μεγαλύτερό σας «επίτευγμα»;
Αν μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς επίτευγμα την αφύπνιση συνειδήσεων και την κινητοποίηση δυνάμεων, υπέρ του Ολυμπιακού τρόπου ζωής, τότε ναι, αυτό θεωρώ, σαν το μεγαλύτερο επίτευγμα. Δεκάδες χώροι άθλησης, αναρίθμητες προσπάθειες Ολυμπιακής ευαισθητοποίησης, ομιλίες ανά τον κόσμο, η μεγάλη προσπάθεια για τη δημιουργία του πρώτου Διαγνωστικού και θεραπευτικού κέντρου για νέους αθλουμένους, σε μια Χώρα που θρηνεί εκατοντάδες αδικοχαμένα παιδιά της από άγνοια ασθενειών και χρήση αναβολικών, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα κοινής δράσης. Επιτεύγματα κατάθεσης ψυχής.


5. Έχετε δουλέψει εναντίον του ρατσισμού, της βίας και του ντόπινγκ στον αθλητισμό. Εν τούτοις, τα κρούσματα – ειδικά στο ντόπινγκ – δεν έχουν εκλείψει. Ποια είναι η γνώμη σας; Υπάρχει ελπίδα;
Αναφέρεστε σε τρία φαινόμενα που προσβάλλουν ευθέως, όχι μόνο, τον Ολυμπιακό τρόπο ζωής, αλλά και την υγεία των κοινωνιών μας. Ανησυχητικά φαινόμενα, που δυστυχώς βρίσκονται σε έξαρση και που βρίσκουν έδαφος στην αξιακή ένδεια κοινωνιών, που καλλιεργούν τον φόβο και τον παθητικό καταναλωτισμό. Ελπίδα για την καταπολέμηση τους είναι η παιδεία και τα παραδείγματα ζωής που μας διδάσκουν, ότι ο μόνος δρόμος που έχει μπροστά της η ανθρωπότητα είναι το μέτρο και η ειρηνική συνύπαρξη με αυτό που θεωρούμε, ως διαφορετικό.

KATERINA1
6. Είναι το «ευ αγωνίζεσθαι» προϋπόθεση για το «ευ ζην»;
Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα. Κοιτάξτε την μοίρα που είχαν άνθρωποι και κοινωνίες, που ξέφυγαν από τον κανόνα του «Ευ Αγωνίζεσθαι». Για τους προγόνους μας η συνειδητοποίηση αυτή ήταν φιλοσοφική, πολιτική και υπαρξιακή. Στην εποχή μας, όπου η εύκολη επιτυχία προβάλλεται, ως συστατικό ευτυχίας, το ιδεώδες του Ευ Αγωνίζεσθαι επαναφέρει την αξία ενός άλλου τρόπου ζωής. Της ζωής, που στους κανόνες και τους ηθικούς κώδικες συναντά την αληθινή ελευθερία και ευτυχία.


7. Ποιοι είναι οι άμεσοι στόχοι σας στο πλαίσιο του εθελοντικού σας έργου και προς ποια κατεύθυνση, ειδικά σήμερα, στην εποχή της κρίσης;
Να αγωνιστούμε μαζί με την «Καλλιπάτειρα», σε διεθνές επίπεδο, για το δικαίωμα όλων των γυναικών του πλανήτη στον αθλητισμό. Βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, που υπάρχει στον Ολυμπιακό Καταστατικό Χάρτη, και που πολλές φορές καταπατείται, λόγω προκατάληψης και μισαλλοδοξίας. Σε εθνικό επίπεδο, υλοποιούμε, από κοινού με τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, ένα ευρύ μνημόνιο συνεργασίας, με στόχο την προώθηση των Ολυμπιακών Αξιών, την ενεργοποίηση των νέων στην κατεύθυνση του υγιούς αθλητισμού, την υποστήριξη των πρωταθλητών μας, που αγωνίζονται, σχεδόν αβοήθητοι, στα Στάδια όλου του κόσμου, για να γίνουν τα παραδείγματα που τόσο ανάγκη έχουν οι νέοι μας και φυσικά, για την ευαισθητοποίηση παιδιών και γονέων σε θέματα ντόπινγκ. Μέσα από αυτήν την «λαμπαδηδρομία» Αξιών θέλουμε να βοηθήσουμε να γεννηθούν οι αυριανοί πρωταθλητές της ζωής και όχι των εφήμερων τηλεοπτικών παραθύρων.


8. Υπάρχει κάτι που θα σας έκανε να τα παρατήσετε;
Μία κοινωνία που θα είναι τόσο ανθρώπινη, που δεν θα χρειάζεται την ταπεινή συμβολή μου και φυσικά, όταν νιώσω ότι με εγκαταλείπουν οι βιολογικές δυνάμεις μου.


9. Ταξιδεύετε πολύ, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη και κρίσιμη για την Ελλάδα χρονική περίοδο. Πώς σας αντιμετωπίζουν οι ξένοι; Και τι τους λέτε για όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας;
Όσο και εάν ακούγεται παράδοξο, η πατρίδα μας εξακολουθεί πέρα και πάνω από την κρίση να είναι μία ιδέα για εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ανεξαρτήτως αυτών που διαβάζουμε καθημερινά στο διεθνή τύπο, ότι η Ελλάδα δεν είναι απλώς μία χώρα που ορίζεται γεωγραφικά και πολιτικά, η Ελλάδα είναι ένα σύστημα αξιών που εμπνέει και σηματοδοτεί ζωές. Την πραγματικότητα αυτή την συναντώ σε κάθε ταξίδι μου. Σε ότι αφορά στην κρίση, υπογραμμίζω σε όλους, ότι είμαι περήφανη για τις αντοχές και την αξιοπρέπεια που έδειξε ο ελληνικός λαός κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας. Επίσης, τονίζω παντού, ότι σε λίγα χρόνια η πατρίδα μου θα είναι πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης.

KATERINA2


10. Θα ήθελα την γνώμη σας για το κεφάλαιο «Ολυμπιακοί Αγώνες 2004». Δεδομένης της τεράστιας οικονομικής κρίσης που τους ακολούθησε και ενός διαλόγου, για το κατά πόσο ήταν σε θέση η Ελλάδα να δαπανήσει τα χρήματα που απαιτήθηκαν για ένα τόσο μεγαλεπήβολο project. Πιστεύετε ότι καλώς έγιναν;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΔΟΕ, περίπου 4 δισ. άνθρωποι ανά τον κόσμο παρακολούθησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Συνολικά το παγκόσμιο κοινό αφιέρωσε 34 δισ. ώρες στους Αγώνες του 2004. Εάν τώρα υπολογίζει κανείς την αξία αυτού του επικοινωνιακού χρόνου πιθανώς να φτάσει σε ένα νούμερο που υπερβαίνει το κόστος διοργάνωσης των Αγώνων. Τι θέλω να πω με την παράθεση αυτών στοιχείων; Ότι η ευκαιρία που παρουσιάστηκε για την χώρα, με τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, ήταν πολύ μεγαλύτερη σε αξία από το κόστος τους. Η τραγωδία και το «εθνικό έγκλημα», αρχίζει και τελειώνει στην έλλειψη σχεδίου αξιοποίησης. Μην ξεχνάμε ότι οι Αγώνες είναι μία επένδυση που την κάνει μία χώρα, για να κερδίσει την επόμενη μέρα, γεωπολιτική αξία, επενδύσεις, περισσότερο τουρισμό, και έργα που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής. Η διαφορά με εμάς είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ επόμενη μέρα.


11. Κυρία Παναγοπούλου, πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να πείσει για το έργο της μια κοινωνία εξαιρετικά επιφυλακτική όπως είναι η ελληνική, όντας σύζυγος ενός ισχυρού Έλληνα επιχειρηματία, όπως ο κύριος Περικλής Παναγόπουλος;
Ξέρετε, είμαι οπαδός της αντίληψης, ότι για όλους μας μιλούν τα έργα μας. Μικρά και μεγάλα. Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να πείσω, γιατί πολύ απλά, δεν με ενδιαφέρει να προωθήσω κάτι συγκεκριμένο. Να εμπνεύσω, ναι, μου περνά κάθε μέρα από το μυαλό. Τώρα, αν με ρωτάτε, πόσο πειστικό είναι το παράδειγμά μου, υπό την ανάγνωση κάποιων, ότι «είναι εύπορη, μπορεί και τα κάνει», θα σας απαντήσω, ότι νιώθω ευλογημένη από τον Θεό που ο σύζυγός μου εκτίμησε από την πρώτη στιγμή την προσπάθεια που καταβάλλω, συμβάλλοντας καθοριστικά, ηθικά και υλικά στο έργο μου. Δεν γεννήθηκα πλούσια. Γνωρίζω ακριβώς, τι περνά κάθε Ελληνας και κάθε Ελληνίδα. Απλά, αξιοποιώ την όποια δυνατότητα που μου παρέχει η οικογένειά μου, για να μεταδώσω, σε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα το μήνυμα, πως όλα περνούν από το χέρι μας και πως τα παιδιά μας αξίζουν τα δώρα της Ελληνικής Παιδείας. Αξίζουν κάτι καλύτερο από ένα εισιτήριο για το εξωτερικό….


12. Τον Ιανουάριο συμπληρώνονται πέντε χρόνια από την απαγωγή του συζύγου σας, που καθήλωσε το πανελλήνιο και απασχόλησε σύσσωμο τον διεθνή τύπο. Όλοι εκτίμησαν τότε, τον τρόπο που δράσατε. Αποφασιστική, θαρραλέα, ζυγισμένη και αποτελεσματική στην διαπραγμάτευση με τους απαγωγείς. Από πού αντλήσατε αυτή τη δύναμη;
Η απάντηση είναι η αγάπη και η πίστη. Στους καλούς ανθρώπους, όπως είναι ο Περικλής Παναγόπουλος, αξίζει καλύτερη μοίρα, από αυτήν που του επιφύλαξαν, όσοι εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν την απαγωγή του. Για μένα, το πιο συγκλονιστικό κεφάλαιο, δεν ήταν αυτή καθαυτή η απαγωγή και η επιτυχής λήξη της. Το πιο συγκλονιστικό ήταν τα μάθημα ήθους και ζωής που έδωσε ο σύζυγός μου κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της απαγωγής. Αν είχα διστάσει να κάνω τα πάντα, θα ήμουν ανάξιά του.

13. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μεγαλύτερό σας προτέρημα;
Η επιμονή μου όταν θέσω κάποιον στόχο. Ξέρετε, πολλές φορές οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τις ιδέες τους, είτε, επειδή απογοητεύονται εύκολα από τις δυσκολίες, είτε, επειδή βαριούνται το στάδιο της υλοποίησης. Δεν εγκαταλείπω ποτέ μία ιδέα όταν αξίζει και γνωρίζω ότι θα αποδώσει καλό.


14. Το μεγαλύτερό σας ελάττωμα;
Δυστυχώς, είμαι πολλές φορές συγκεντρωτική και εκνευρίζω τους συνεργάτες μου για αυτό. Επίσης, όταν παθιάζομαι με κάτι, χάνω την αίσθηση του χρόνου.


15. Όνειρα κάνετε;
Καθημερινά. Αναπνέω από τα όνειρα μου.


16. Τι ονειρεύεστε αυτή την περίοδο;
Μία Ελλάδα περήφανη στον κόσμο, που θα κρατήσει κοντά τα παιδιά της και θα προσφέρει πίσω στους Έλληνες, ότι τόσο άδικα τους πήρε.



*Η Αναστασία Παρετζόγλου είναι brand manager του Fortune

Saturday, March 1, 2014

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ - Δημιουργώντας κοινωνικό κεφάλαιο την εποχή της κρίσης




ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΤΗΝ  ΕΠΟΧΗ  ΤΗΣ  ΚΡΙΣΗΣ
 

Round Table Brussells 28/2/2014

Παρουσίαση  - ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ



Πρέσβειρα  της Ελλάδας για τον Αθλητισμό, την ανεκτικότητα και Fair Play στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

======================================================================

Κυρίες και κύριοι, σεβαστοί εκπρόσωποι του πολιτικού, φιλοσοφικού, οικονομικού και κοινωνικού προβληματισμού. Πολίτες του κόσμου.

Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση των διοργανωτών, να μετάσχω της στρογγυλής τραπέζης για την Ελλάδα, διέτρεξα τον χρόνο και προσπάθησα να φανταστώ την ίδια τράπεζα, με συμμετέχοντες τον Μονέ, τον Μάνσχολντ, τον Χάλστάιν, τον Μπεχ, τον Μπέγιεν, τον Σπάακ, τον ντε Γκάσπερι και φυσικά τον υπέροχο Ρομπέρ Σουμάν.

Φανταστείτε, την προσμονή, το πάθος τους, την οραματική τους εγρήγορση, το πρωινό της 9ης Μαίου του 1950, λίγο πριν τη δημοσίευση του «Σχεδίου Σουμάν», που έμελλε να συμβολίζει για πάντα την Ληξιαρχική πράξη γέννησης της Ευρωπαικής Ενωσης.

Φέρνοντας στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή, βρέθηκα εμπρός στο μεγαλείο της απλότητας. Στην κοινή λογική του Σουμάν, στον πυρήνα της σκέψης του, ότι δηλαδή, καμιά χώρα, δεν θα μπορούσε να ξανακηρύξει πόλεμο, εάν δεν είχε μόνη της τον έλεγχο της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα, των δομικών συστατικών της πολεμικής βιομηχανίας.

Μοιάζει ασύλληπτο, αλλά αν διαβάσει κανείς το νόημα πίσω από τις λέξεις της ιδρυτικής συνθήκης, το αίτιο της γέννησης αυτού, που σήμερα ονομάζουμε Ευρωπαική Ενωση, ήταν το αίτημα κατοχύρωσης της ειρήνης, μέσω της κατάργησης της δυνατότητας για πόλεμο.

Στην πραγματικότητα, ήταν μια πράξη Εκεχειρίας, μεταξύ των Εθνικών επιδιώξεων και μια κοινή δέσμευση Κουλτούρας, ώστε οι Ευρωπαικοί λαοί, μέσω της παιδείας να συνυπάρχουν, συναγωνιζόμενοι και όχι ανταγωνιζόμενοι.

Επιτρέψετε μου τον παραλληλισμό, αλλά σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια μετά, το «σχέδιο Σουμάν» αποτέλεσε την πολιτική, οικονομική και κοινωνική αναδιατύπωση των Ολυμπιακών Αξιών της Εκεχειρίας και του Ευ Αγωνίζεσθαι.Των αξιών, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και προσφέρονται απλόχερα, σαν συστατικό ενός καλύτερου κόσμου, μέσα από τους τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την Ολυμπιακή Παιδεία.

Η επίγνωση, ότι η σημερινή στρογγυλή τράπεζα, υπηρετεί τον ίδιο στόχο, που υπηρετούσε η αντίστοιχη τράπεζα του 1950, αλλά και τον ίδιο στόχο, που υπηρετούσε «η νοητή τράπεζα»,γύρω από τη οποία θεσμοθέτησαν την Εκεχειρία, ο Ιφιτος, ο Λυκούργος και ο Κλεοσθένης.

Είναι αυτή η αρχαία τάξη των πραγμάτων, που φανερώνει την αλήθεια. Πως δεν υπάρχουν τυχαίοι άνθρωποι και τυχαίοι χρόνοι.

Η ιστορία γράφεται και αναδιατυπώνεται από τη γραφίδα της κοινής λογικής, που διαπνέει την Ελληνική κουλτούρα. Ότι, δηλαδή, κάποιοι που σκέπτονται, με εντιμότητα γύρω από ένα πραγματικό ή νοητό τραπέζι, μπορούν να θέσσουν σε κίνηση τον τροχό της ιστορίας και να βρουν απαντήσεις εκεί, που κανείς δεν μπορεί μόνος.

Κυρίες και κύριοι,

Την διαφορά την κάνει η ομάδα.
Η συλλογικότητα και η αδιαπραγμάτευτη ενότητα δυνάμεων.

Αν ξεχωρίζαμε από την ιδρυτική ομάδα της Ευρωπαικής Ενωσης τον Μάνσχολντ, θα βλέπαμε έναν Ολλανδό αγρότη. Αν ξεχωρίζαμε τον Μπέγιεν, θα βλέπαμε έναν άνθρωπο των «αγορών» κι αν ξεχωρίζαμε τον ίδιο τον Σουμάν, θα βλέπαμε έναν πολιτικό καριέρας. Ολοι μαζί, όμως, δημιούργησαν κάτι νέο και πρωτόγνωρο. Τον Ευρωπαίο πολίτη.
Οπως ακριβώς, ο Λυκούργος, ο Ιφιτος και ο Κλεοσθένης από μόνοι τους ήταν απλά βασιλείς, αλλά, μαζί αποτέλεσαν «τον Ολυμπιακό Ανθρωπο», τον πρόγονο του Ευρωπαίου πολίτη, τον πρώτο Αξιακό πολίτη του κόσμου.

Κυρίες και κύριοι,

Η σημερινή στρογγυλή τράπεζα για την Ελλάδα, θα μπορούσε να πραματοποιηθεί, με τους ίδιους όρους, για κάθε μια Χώρα-μέλος.
Ακόμα και για την ίδια την οικονομική ηγέτιδα Γερμανία, που προελαύνει, εν μέσω των φτωχών προς έναν κόσμο, που δεν θα χωρά τους πλούσιους, αγνοώντας και η ίδια τα σημάδια, πως εκατομμύρια Γερμανοί ασφυκτιούν και αμφιβάλλουν για την εθνική τους πορεία.

Η Γερμανία μόνη της, μοιάζει οικονομικός γίγαντας. Η Ελλάδα μόνη της πολιτιστικός γίγαντας. Η Αγγλία μόνη της μοιάζει χρηματοπιστωτικός γίγαντας, αλλά, αν το αποτέλεσμα είναι ένας παγκόσμιος νάνος, τότε θα αφανιστούμε όλοι μαζί, παρασυρμένοι, σαν θάμνος ξερός κι ασήμαντος, από τη θύελλα της παγκοσμιοποίησης των αγορών, του ολοένα και πιο αόρατου χρήματος.

Ο Σουμάν και ο Μονέ, θεμελίωσαν την ειρήνη στην Ευρώπη, με την αφαίρεση της δυνατότητας κήρυξης πολέμου με πυρομαχικά και όπλα, αλλά ήταν δικό μας χρέος, των απογόνων τους, να καθήσουμε γύρω από ένα τραπέζι και με την ίδια αξιακή δέσμευση, να θεμελιώσουμε την κοινωνική ειρήνη, μέσω της αφαίρεσης της δυνατότητας κατάχρησης οικονομικής ισχύος.

Εγκαταστήσαμε στον θρόνο της Ευρώπης «το ΕΥΡΩ», αντί για τον Ευρωπαίο πολίτη κι αναμέναμε πρόοδο και συνοχή;
Μοιάζει το ίδιο αφελές με αγώνισμα χωρίς Ελλανοδίκες.

Γεμίσαμε τα πανεπιστήμια της ηπείρου μας, από νέους παθιασμένου για χρήμα, χωρίς όρια και κόκκινες γραμμές κι αναμέναμε να γεννηθεί η Ευρώπη της αλληλεγγύης;

Μοιάζει το ίδιο αφελές, με το να καταργήσουμε τους ελέγχους ντόπινγκ και να περιμένουμε να αφανιστούν τα αναβολικά.

Γεμίσαμε τις ώρες των μαθητών με εκπαίδευση, αλλά αφαιρέσαμε την Ολυμπιακή Παιδεία κι αναμέναμε να γεννηθεί μια γενιά της διάκρισης και όχι της επικράτησης;
Μοιάζει σαν αστείο.

Κυρίες και κύριοι,
η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει τον πόλεμο του παγκόσμιου ισοζυγίου ισχύος, γιατί ακύρωσε τα δικά της προνόμικαι σύρεται σε αναμέτρηση, με τον Αμερικανικό, Ασιατικό και πλανητικό φεντεραλισμό, με όρους αγορών και όχι κοινωνίας.

Επέτρεψε να καθήσει «στο κάθισμα» του Ολυμπιακού ανθρώπου», ο πολίτης-καταναλωτής και «στην έδρα του δασκάλου» ο Τραπεζίτης.

Στην πραγματικότητα η Ευρωπαική ιδέα απειλήθηκε πολύ πριν την οικονομική κρίση της Ιρλανδίας, της Ισπανίας ή της Ελλάδας.
Απειλήθηκε, από τη στιγμή που έπαψε να έχει πολιτικά, παιδαγωγικά πρότυπα, σαν τον Τσώρτσιλ, τον Αντενάουερ, τον Μπεχ, τον Σπινέλι και τον Σπάακ. και υιοθέτησε, ως πρότυπο τον Αμερικανό Χρηματιστή και τον Ασιάτη Μεγιστάνα.

Τι θα ήταν Κυρίες και κύριο οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, χωρίς την Ολυμπιακή Φλόγα; Άλλο ένα αθλητικό σόου.
Τι θα ήταν η Φλόγα, αν δεν ξεκινούσε από το ιερό της Ολυμπίας;
Μια απλή φωτιά.
Τι θα ήμασταν εμείς, σήμερα, αν δεν υπήρχε το «σχέδιο Σουμάν»;
Απλώς γείτονες.
Τι θα ήταν η Ευρωπη, χωρίς τον Ελληνικό πολιτισμό, τη Γερμανική επιστήμη, τη Γαλλική εφευρετικότητα, το Βρετανικό χιούμορ και το λατινικό ταπεραμέντο;
Απλώς, ένα κομμάτι γης.
Όλα μαζί, όμως, σημαίνουν Ευρωπαϊκό πρότυπο για τον πλανήτη. Θυμηθείτε!!! «Η ομάδα είναι η δύναμη».

Επιτρέψε μου, αλλά, αν σήμερα συμμετέχουμε σε ένα στρογγυλό τραπέζι για την Ελλάδα, νωρίτερα, θα έπρεπε να έχουμε συμμετάσχει, σε ένα στρογγυλό τραπέζι για την Ευρώπη.

Αν δεν νοσούσε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, τότε, δεν θα υπήρχε «Ελληνικό πρόβλημα». Κι αν είχα προσκληθεί σε ένα τέτοιο τραπέζι, θα έλεγα κάποιες προτάσεις, όπως:

1. Να ξαναβρούμε τους ήρωές μας.
Ζω σε μια Χώρα που πολλοί την χλευάζουν, ότι ζει στη σκιά των αρχαίων ηρώων της. Όμως εγώ, συναντώ κάθε μέρα σύγχρονους ήρωες, απλούς ανθρώπους, που οι «αγορές» τους στερούν την αξιοπρέπειατης υγείας, της Παιδείας, της εργασίας, της σύνταξης, της προόδου. Όμως αυτοί επιμένουν, να μοιράζονται με τον γείτονα το χαμόγελο και τα ελάχιστα που τους απέμειναν.

Ζω σε μια Χώρα γεμάτη ήρωες, που υπομένουν ένα βάρος, πολύ μεγαλύτερο από όσο τους αναλογεί και υπομονετικά, γύρω από το δικό τους τραπέζι σχεδιάζουν την επόμενη μέρα, στα πλαίσια της δημοκρατίας, που οι πρόγονοί τους έφεραν στον κόσμο.

Ας ψάξουν, όλοι όσοι κουνούν το δάχτυλο στην Ελλάδα, τους δικούς τους ήρωες και στο τέλος της μέρας, να τους μαζέψουμε όλοι, όλους, γύρω από το ίδιο τραπέζι, για να σχεδιάσουν την Ευρώπη των αξιών και των ανθρώπων.

2. Να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο το αίτημα για επένδυση στον άνθρωπο.

Στην Ελλάδα της ανεργίας και
της προβληματικής επιχερηματικότητας καθημερινά, αφυπνίζεται ένα τεράστιο κοινωνικό κεφάλαιο και είναι θέμα χρόνου η οικονομική του απόδοση. Χιλιάδες νέοι, αλλά και μεγαλύτεροι, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, εννώνουν δυνάμεις, γεννούν ιδέες και αναζητούν μια νέα ευκαιρεία.

3. Να πιστέψουμε ξανά στην αξία της αλληλεγγύης.

Ζω σε μια Χώρα, όπου τα Ευρωπαικά κονδύλια είναι σεβαστά, μόνο που σε λίγο, αν η Ευρώπη συνεχίσει να φέρεται, σαν ευεργέτης και όχι, σαν εταίρος, τότε τα κονδύλια αυτά θα μείνουν αζήτητα, γιατί οι Ελληνες, είμαστε περήφανος λαός και νοιζόμαστε για συνεργασία και όχι για φιλανθρωπία.

Η Ελλάδα, θα μπορούσε να προβάλλει θέματα, που θα δίχαζαν την Ευρώπη, αλλά δεν το κάνει, γιατί επιθυμεί μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη.

4. Να εκτιμήσουμε ξανά την αληθινή αξία, όσων θεωρούμε αυτονόητα.

Ζω σε μια Χώρα, που χαρίζει τον πλούτο της Παιδείας και της ιστορίας της. Δεν τον πουλά, γι’ αυτό δεν έχει πια χρήματα. Την ίδια στιγμή, όμως, μένει ενωμένη. Δε γνωρίζω πολλά μέρη στην Ευρώπη, που θα είχαν την ψυχραιμία της Ελλάδας, αν περνούσαν όσα η Ελλάδα.

5. Να διδαχθούμε από τα λάθη μας.

Ζω σε μια Χώρα, όπου οι άνθρωποι κάνουν λάθη, όπως για παράδειγμα, πολλές φορές, θέλουν να πιστεύουν ψεύτικες υποσχέσεις, γιατί είναι βολικές. Στο τέλος όμως οι Έλληνες παραδέχονται τα λάθη τους και τα διορθώνουν.

6. Να αλλάξουμε τον προσανατολισμό της Παιδείας μας δημιουργώντας μια νέα νοοτροποία και να επανασυνδέσουμε τους ατομικούς και συλλογικούς στόχους, με το ηθικό τους υπόβαθρο.

Ζω σε μια Χώρα γεμάτη ανοχή, η οποία όμως κλωνίζεται σοβαρά, δίνοντας χώρο, σε ακρέες, εθνικιστικές και εγκληματικές συμπεριφορές.
Απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα απαιτείται μία συμπαγής ευρωπαική και εθνική πολιτική.

7. Να εμπεδώσουμε την απλή αλήθεια, ότι όλοι θα νικήσουμε ή όλοι θα χάσουμε. Να καταλάβουμε, πως αφήνοντας πίσω μας τους πολλούς, στο τέλος θα μείνουμε μόνοι.

Ζω σε μια Χώρα που δεν το έχει καταλάβει ακόμα!!!!!

 


Κυρίες και κύριοι,

Δεν είμαι πολιτικός, αλλά είμαι πολίτης και αυτό μου επιτρέπει να μιλώ από την ψυχή μου. Δεν είμαι φιλάνθρωπος, αλλά, επενδύω κάθε μου δύναμη για να κερδίσει η Ευρώπη, έστω κι έναν Ολυμπιακό άνθρωπο. Δεν είμαι σε θέση να προτείνω «μαγικά οικονομικά μοντέλα», που θα έλυναν το πρόβλημα της παραγωγικής υστέρησης στην Χώρα μου, αλλά είμαι σε θέση να καταλάβω, πότε οι οικονομολόγοι μου λένε ψέμματα και πότε αλήθεια.

Ανήκω στους πολίτες, που δεν είναι δεδομένοι για την Ευρώπη. Πρέπει η Ευρώπη να μας ξανακερδίσει. Να μας αφηγηθεί από την αρχή μια ιστορία, που να θέλουμε να ακούσουμε.

Καθένας χωριστά, είμαστε απλά, θεατές της αλλαγής του κόσμου. Ολοι μαζί, απλά, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο και να τον κάνουμε καλύτερο. Να γίνουμε Ολυμπιονίκες της πολιτικής, της οικονομίας, της κοινωνίας, της οικολογίας, του πολιτισμού, της Παιδείας της τεχνολογίας, σε όλα τα Στάδια, όπου δίνεται ο αγώνας της παγκόσμιας εννοποίησης.

Μαζί, Κυρίες και κύριοι μπορούμε να φτιάξουμε μια ανίκητη Ευρωπαική ομάδα. «Θυμηθείτε, η ομάδα είναι η δύναμη».

Σας ευχαριστώ.


Κατερίνα Παναγοπούλου